مقدمه تكيه‌ى ما در اين مجموعه بر مكتوبات و تحقيقات آيت اللّه سيد عبد اللّه شبّر است سيّد محمّد معصوم يكى از بارزترين شاگردان آيت اللّه شبّر در مورد ايشان چنين مىگويد : سيّد عبد اللّه در خانه‌اى مشحون از علم و تقوا در سال ( 1188 ه ق ) در نجف اشرف ديده به جهان گشود پدر گرانقدرش ، عالمى بزرگ به نام سيّد رضا شبّر از خانواده‌اى علوى بود كه نسبش به امام سجّاد عليه السّلام مىرسد . سيّد عبد اللّه در دانش و تقوا و صلاح و فلاح ، محرم اسرار پدر بود . پدرش علّامه‌ى كبير در كاظمين رحل اقامت افكند و بساط علم و درس و تدريس و تأليف را در آن عرصه گسترده‌تر ساخت و تا زمان وفاتش در آنجا حضورى فعال داشت . صاحب‌نظران دانش نسب‌شناسى و علم رجال اتفاق‌نظر دارند كه خاندان شبّر از اصيل‌ترين خانواده‌هاى عراقى به شمار مىروند . سيّد عبد اللّه تحت تأثير تربيت ، رشد و تهذيب و الدمكّرم ، مدارج ترقى را پيمود و آماده‌ى فراگيرى دانش و معرفت دينى از سرچشمه‌هاى پرفيض آن بود و سرانجام به حلقه‌ى درس علّامه‌ى اعرابى ، صاحب " الوسايل " و " شرح الوافيه " پيوست و همواره بر اين محفل ملازمت داشت و سپس به محضر " شيخ جعفر كاشف الغطا " كه در عصر خويش ممتاز بود ، افتخار شاگردى يافت ، و از چشمه‌هاى جوشان رحمت و الطاف وى سيراب گرديد . استعداد ژرف سيّد عبد اللّه ، شگفتى آفريد و او را با بهره‌گيرى از ذكاوت ، تربيت و معرفت دينى به اوج اشتهار فحول شيعه و از اقطاب اسوه‌ى شريعت نبوى و شيوه‌ى علوى رساند . طبع شفّاف و علم گسترده و ذهن پويا ، توانمندى در سخنورى و حافظه‌ى نيرومند او جايگاه ارزشى